یک شیء بسیط نیست - یعنی شیئی که اشیایی را به عنوان اجزای خود دارا نیست- چیزی بیش از یک شیئی که کیفیات معینی دارد به حساب نمی­آید. اشیای مرکب نظیر اتم­ها، مولکول­ها و توپ­های بیلیارد اشیایی مشتق محسوب می­شوند: اشیای همراه درست به همان شیوۀ کیفیات اشیای پیچیده، تا جایی­که آن­ها از کیفیات اجزای ساده­شان قابلیت تمیز و تمایز دارند- کیفیات در معنای مشتق شده وجود دارند یک شیی‌ء مرکب از اشیای بسیطی تشکیل شده که کیفیات مشخصی را در اختیار دارد و در نسبت­های مشخص با یکدیگر قرار دارند.

کیفیاتی را که ما در اشیای مرکب می­یابیم خود از کیفیاتی "به­وجود آمده­اند" که اجزای بسیط در این نظم و آرایش­ها در اختیار دارند. بر طبق این دیدگاه برای یک کیفیت مرکب چیزی بیش از این وجود ندارد. کیفیات مرکب "نمود" نیستند؛ آن­ها چیزی "فرا و ورای" کیفیاتی که اجزای ساده بر حسب معمول سامان می­دهند  به حساب نمی­آیند.

دو نوع ذره می­توانستند چنان باشند که با هم پیوند حاصل کرده باشند و نوع سومی از ذره را به­وجود آورند که کیفیات فریدی را داراست است. این امر حتی زمانی که ترکیب­های ضروری هم رخ نمی­دهند می­تواند برقرار باشد. ما ممکن است به این نکته با اشاره به این­که روش­هایی هستند که اشیا بر طبق آن­ها می­توانند وجود داشته باشند اما هیچ شیئی وجود نداشته باشد (یا وجود نخواهد داشت) اذعان کنیم.